| informatie Scheveningen |
De naam Scheveningen duikt rond de 13e eeuw voor het eerst in de boeken als 'terram de Sceveninghe'. Het vissersdorp Scheveningen, welk in Den Haag een goed afzetgebied voor de visvangst vond, is waarschijnlijk ontstaan als een pendant van de oudere en gelijknamige buurtschap. Als gevolg van langdurige zandverschuivingen is die meer landinwaarts gelegen buurtschap na de twaalfde eeuw verdwenen. In 1357 kreeg Scheveningen een eigen 'capellania'. Veel had dat nog niet te betekenen, want voor een doop, huwelijk of begrafenis moesten ze nog steeds naar Den Haag. Daar kwam pas honderd jaar later verandering in. De meeste inwoners leefden van de visvangst maar hadden wel een karig bestaan Ook hadden de dorpelingen herhaaldelijk aanslagen van de zee te verduren. Zo verdwenen bij allerheiligenvloed op 1 november 1570 alle huizen die toen tussen de kerk en de zee stonden, in de kolkende golven.
De gevangen vis werd door Scheveningse vrouwen met manden op het hoofd door de duinen over het 'Westerpad' naar Den Haag gebracht. Ook visverkopers die met karren en paarden kwamen moeten die weg hebben gevolgd. In Den Haag werd de vis op straat verhandeld. In 1665 kwam er een nieuwe belangrijke verbindingsweg tussen Den Haag en Scheveningen, de Zeestraat (nu de Scheveningseweg). Door deze nieuwe weg was het nu voor Hagenaars veel gemakkelijker om Scheveningen te bezoeken zodat er eethuizen en de recreatie vanaf die tijd ontstond.
Omdat men er achter kwam dat baden in het zeewater gezond was richtte ene Jacob Pronk een badhuis op, nabij het huidige Kurhaus. Vanaf het begin was het een geweldig succes dus nam Den Haag de zeebad-exploitatie snel in eigen handen. Ten Noorden van het dorp ontwikkelde zich toen de badplaats, 'Scheveningen-Bad'.
Vissersschepen werden 'pinken' en 'bommen' genoemd. Ze moesten door paarden in en uit het water getrokken worden. Als er niet gevist werd lagen de schepen op het strand. Zo waren ze erg kwetsbaar en het onvermijdelijke gebeurde in 1894 toen een verschrikkelijke storm de halve vloot vernielde. Hiernaast was het aan wal gaan van de schepen niet erg veilig wat in het oude spreekwoord:: "al ziet men vrouw en toren staan dan is de reis nog niet gedaan" duidelijk wordt. Immers de schepen moesten altijd door de branding.. Daarom is men begonnen met de aanleg van de haven (Scheveningen-Haven) zodat de schepen veilig de wal konden bereiken.
|
| | |
|
leuke info scheveningen |
De naam Scheveningen duikt rond de 13e eeuw voor het eerst in de boeken als 'terram de Sceveninghe'. Het vissersdorp Scheveningen, welk in Den Haag een goed afzetgebied voor de visvangst vond, is waarschijnlijk ontstaan als een pendant van de oudere en gelijknamige buurtschap. Als gevolg van langdurige zandverschuivingen is die meer landinwaarts gelegen buurtschap na de twaalfde eeuw verdwenen. In 1357 kreeg Scheveningen een eigen 'capellania'. Veel had dat nog niet te betekenen, want voor een doop, huwelijk of begrafenis moesten ze nog steeds naar Den Haag. Daar kwam pas honderd jaar later verandering in. De meeste inwoners leefden van de visvangst maar hadden wel een karig bestaan Ook hadden de dorpelingen herhaaldelijk aanslagen van de zee te verduren. Zo verdwenen bij allerheiligenvloed op 1 november 1570 alle huizen die toen tussen de kerk en de zee stonden, in de kolkende golven.
De gevangen vis werd door Scheveningse vrouwen met manden op het hoofd door de duinen over het 'Westerpad' naar Den Haag gebracht. Ook visverkopers die met karren en paarden kwamen moeten die weg hebben gevolgd. In Den Haag werd de vis op straat verhandeld. In 1665 kwam er een nieuwe belangrijke verbindingsweg tussen Den Haag en Scheveningen, de Zeestraat (nu de Scheveningseweg). Door deze nieuwe weg was het nu voor Hagenaars veel gemakkelijker om Scheveningen te bezoeken zodat er eethuizen en de recreatie vanaf die tijd ontstond.
Omdat men er achter kwam dat baden in het zeewater gezond was richtte ene Jacob Pronk een badhuis op, nabij het huidige Kurhaus. Vanaf het begin was het een geweldig succes dus nam Den Haag de zeebad-exploitatie snel in eigen handen. Ten Noorden van het dorp ontwikkelde zich toen de badplaats, 'Scheveningen-Bad'.
Vissersschepen werden 'pinken' en 'bommen' genoemd. Ze moesten door paarden in en uit het water getrokken worden. Als er niet gevist werd lagen de schepen op het strand. Zo waren ze erg kwetsbaar en het onvermijdelijke gebeurde in 1894 toen een verschrikkelijke storm de halve vloot vernielde. Hiernaast was het aan wal gaan van de schepen niet erg veilig wat in het oude spreekwoord:: "al ziet men vrouw en toren staan dan is de reis nog niet gedaan" duidelijk wordt. Immers de schepen moesten altijd door de branding.. Daarom is men begonnen met de aanleg van de haven (Scheveningen-Haven) zodat de schepen veilig de wal konden bereiken.
Geplaatst door: goodnight op 22-01-2006 00:23 |
|
<-PAGINAHTML-ONLINELDEN->
